BCG aşısı nam-ı diğer verem aşısı veya kolda iz bırakan aşı..

01.Şubatta verem aşını oldun, ben onu kolda iz bırakan aşı olarak biliyorum. 3 gün banyo yapmaman gerektiği için seni yıkamıyoruz. Ateşin çıkmasın ve rahat uyu diye ateş düşürücü şurubunu düzenli olarak içirdik. Buna rağmen yine de huzursuzluğun üzerindeydi. Sol kolunda iltihaplanma olabilirmiş, normalmiş, sürekli kontrol ediyoruz. Aşı olurken yine seni anneannen tuttu, ben yine uzakta durdum. Çok fazla ağlamadın ama.

Elleri kolları farketmek...

Son bir haftadır ellerini ve kollarını farketmeye başladın, daha doğrusu daha önce istemsizce arada bir hareket ettirdiğin ellerini artık bilinçli bir şekilde hareket ettirmeye, bir elinle diğer elini tutmaya, kollarını havaya doğru uzatmaya başladın. Aslında görüntü oldukça komik oluyor, şöyle ki: önce sağ el ya da sol el havaya kalkıyor, birkaç titrek hareketten sonra aşağı yukarı sallanıyor sonra diğer el havaya kalkıyor birkaç titrek hareketten sonra diğer eli buluyor ve birlikte bir süre mutlu mesut takılıyorlar, sonra ağızla buluşmak istediklerinden olacak her iki elini de beraber ağzına sokmaya çalışıyorsun. Ben her seferinde elini ağzından çektiriyorum. Ne o öyle ellerin ağzında cokkudu cokkudu........

Göbek bağı yola çıktı..

Göbek bağına ilişkin yaygın inanış şöyle kızımcım "göbek bağını nereye gömersen, çocuk oraya gider". Biz de bu inanca bağlı olarak göbek bağının bir kısmını Bilge amcayla Hollanda Delft'e gönderdik. Şöyle ki, bir ayağın yurtdışında olsun, bol bol gez istedik...Diğer kısmını nereye gömceğimize karar vermedik, bakalım..

İlk Yılbaşı...2008

İlk yeniyılını evde kutladık. Baban nöbetçiydi, anneannen ve ben vardık seninle birlikte evde. Kestanelerimizi pişirdik, karamelli fıstıklı pastamızı aldık, kuruyemişlerimizi koyduk, içeceklerimizi de aldık ve bol tıkınmalı bir yılbaşı geçirdik. Yeni bir yılda yepyeni kararlar almış olmalısın ki gece bizi hiç uğraştırmadan çabucak uyudun :) Bu ilk yılbaşın kutlu ve mutlu olsun, daha çoook yılbaşılar geçirelim birlikte olur mu? Ama babamız da yanımızda olsun, nöbetçi olmasın, zaten seneye yine nöbetçi olursa iki bayan olarak daha güçlü cırlayabiliriz , ne dersin...

İkinci Muayene, 2.Ay...

Bugün 2.muayene için doktora gittik. Herşey normal, 5,5 kg. 57 cm olmuşsun. Kalça çıkığı için ultrason yapıldı. 2 tane de aşı oldun, karma ve pnömokok aşısı. O kadar çok cırladın ki aşı olurken ben yine bakamadım, ee kolay değil tabii minnacık vücut iki tane aşı oldu. Zaten sonrasında hiç keyfin yoktu, gece iyice mahsunlaştın. Rahatlaman için ve aşılar ateş yapabileceğinden ateş düşürücü şurup verdik sana, ama sen yine bizi gece 3 e kadar uyutmadın, çok huzursuzdun. Bugün ilk defa ateşini falan ölçtük, çocuk olmak da zor iş.

2.ay ve agular gugular..

Bugün 2.ayın doldu. Artık bizi tanıyorsun, kim olduğumuzu henüz tam kestiremiyor olabilirsin ama yakın akraba olduğumuzu farkındasın sanırım, seninle konuştuğumuzda karşılık vermeye çalışıyorsun böyle dilin dönüp duruyor ve tesadüfen sesler çıkarıp bu işe kendin de şaşıyorsun, uykudan uyandığında çok keyifli oluyorsun ve sürekli gülüyorsun, artık ana kucağındaki oyuncaklarla iletişim kurmaya da başladın. Şikayetlerini ve isteklerini artık daha hırçın çığlıklarla bildiriyorsun. İlk doğduğun zamanki masum bebeklik halin kendini herşeyi farkına varan küçük bir insana bıraktı...Biz her iki halini de çok sevdik...

Gülücükler atıyor, konuşmaya çalışıyorsun..

Dış dünyayla bağlantıların giderek güçleniyor. Artık sana birşeyler anlattığımızda dinliyor ve gülüyorsun. Hatta seninle konuşurken bize birşeyler anlatmaya bile çalışıyorsun. Ağzında çok laf var gibi bir görüntü oluyor, dilini evirip çeviriyorsun. Gözümüzün önünde günbegün büyüyor olmana tanık olmak bambaşka bir duygu...ve çok eğlenceli :)