Kelime karmaşaları...

Deniz: Anneciğim, bunun böyle olması mümkansız amaaa....

Yarıla yarıla atacağım kahkaha özgüvenin sarsılmasın diye içimde patladı. Sonra bütün sorumlu ve ilgili anneler gibi ben de "imkansız" ve mümkün degil" nedir onu anlattım sana :)

Seçmeler...

Röpörtaj yapıyoruz:

Anne: İsminiz?

Deniz: Deniz

Kaç yaşındasınız: 3 yaşındayız

Anne: Ne iş yapıyorsunuz?

Deniz: Bulaşık yıkamacılığı yapıyorum....

Genetik bilimi...

Maydonozdan nefret ederim, küçükken boğazıma takılırdı hep bu yüzden olabilir. Yemeklerin içinde maydanoz olmasın isterim, müdahele şansım yoksa ve maydonozlar yemeğin içnden bana sırıtıyorsa çatalımla tabağın kenarına yapıştırmaya çalışırım. Hayatta sevmediğim tek yiyecek olma ünvanına sahiptir. Fakat, bilinçli olmaya çalışan bir anne olarak bunu Deniz'e hiçbir şekilde çaktırmadım, yanında yemek durumunda kaldıysam yedim ayırmadım, iğrenmedim, herhangi bir yüz ifadesi bile takınmadım, kendim nefret ettiğimden Deniz yesin diye abartmadım. Herşey böyleyken bu akşam yemekte Deniz bombayı patlattı....

...Akşam yemeğinde sofrada böyle küçük sandviçlerin içine beyaz peynir koyarlar üstüne de maydanoz yapıştırırlar ya, onlardan var, Deniz bir tane istedi, baba Deniz'e bir tane uzattı...Peynirli maydanozlu sandvici elinde evirip çeviren Deniz....

"Babacım, ben bu otlalı sevmiyolum, yemek istemiyolum..." dedi ve ben koptum. Maydanoz sevmeme genetik bir sonuç mudur?

Şok eden diyaloglar..

Bugün ilk defa suluboya yaptın, o nasıl heyecan o nasıl bir sevinç anlatamam, sanki suluboya yapmak için doğmuşsun gören öyle sanacak.

Anne: Eee Denizcim suluboya yapmak nasıl?

Deniz: Çok falklı bil deneyim.

Anne ve babaya bu anda kal gelmiştir, cevap vermemişlerdir........

Geceleri uyurken...

Bunu düşündükçe veya birine anlatırken ve hatta yaparken bile çok gülesim geliyor. Öncelikle konuyla ilgili bahsetmem gereken birkaç not var, oldukça sosyal bir çocuksun, misafir manyağısın, şöyle ki bir yere misafirliğe gittiğimizde ordan eve gelmek istemiyor, bize misafir geldiğinde ise onların evlerine gitmesine izin vermek istemiyorsun, gezmeyi seviyorsun tabii ki bütün çocuklar gibi. Ve, ben seni uyuturken, dikkatini uykuda yoğunlaştırabilmen için o gün seni sevindiren, güldüren, heyecanlandırdam bir olayı ya da kişiyi temel alarak kafamdan bir şarkı veya masal uyduruyorum. Örnekle açıklamam gerekirse, mesela o akşam bize Eylem misafirliğe geldiyse ben Deniz'i uyuturken Eylem konulu bir masal veya şarkı uyduruyorum, işte Eylem nasıl gelmiş, niye gelmiş, birlikte neler yaptık vsvs. Hadi bunda bir kişi var, bazen bir yemek bazen bir oyuncak olabiliyor, o gün dikkatini çeken herhangi birşey. Ve bu benim çok komiğime gidiyor....çünkü benim gibi müzik kulağı çok zayıf olan bir insanın uydurduğu bu şarkılar aslında bir facia, buna nasıl katlanıp da uykuya dalıyorsun hayret...

Yiyecekler ve Deniz..

Çok yemek seçmemekle birlikte, yemek yedirme bu 2 yaş sendromu nedeniyle hem senin hem de bizim için bir kabusa dönüşebiliyor, sen dediğim dedik bir çocuk biz ise sabırlı ebeveynler rollerimize bürünüp başlıyoruz yemek savaşına. Bir itiraf sunmam gerekecek burada, bu savaşı en az kayıpla kazanabilmek için TV yi kullanıyoruz çoğunlukla. Ama "TV yi yemek yersen açarız" gibi bir tavırla da değil tabi, örneğin geçen gün çizgi film seyrederken sütünü bitirdin, film de bitince hadi kapatalım dedim ve sen aynen şöyle dedin "bir hüüüpp daha yapayım aaaççç sen dee", "oha" dedim ben de.. açmadım tabi.. yer miyim ben bu numaraları :)

Şimdi gelelim yiyeceklerle arandaki iletişime:

Sevdiğin, ayılıp bayıldığın yiyecekler...

1- Her türlü çikolata, bisküvi, şeker, abur cubur

2- Siyah Mercimek

3-Ekmek

4-Tereyağı

5-Kaşar Peyniri

6- Her türlü çorba

7- Makarna

8- Balık
9- Bal
10-Köfte
11- Patates Kızartması
12- Zeytin
13- Badem ve Ceviz, hatta bütün çerezler
14- Tahin Pekmez

Yememek için savaştığın ama yemek zorunda kaldığın yiyecekler...

1- Süt
2- Yumurta
3- Sade pekmez
4- Bir tür inat içindeysen her türlü yiyecek :)

2 yaş sendromu bu mudur?

Anne ve/ya Baba: Denizcim, yemek yiyelim mi?

Deniz: YEMEK YOK..

Anne ve/ya Baba: Denizcim, uyuyalım mı?

Deniz: UYUMAK YOK..

Anne ve/ya Baba: Denizcim, gel elbiseni giy.

Deniz: ELBİSE YOK..

Anne ve/ya Baba: Denizcim, gelir misin?

Deniz: GELMEEM YOK..


bu aralar herşey böyle gidiyor veya şöyle gidiyor....

Anne ve/ya Baba: Denizcim, lütfen yemeğini yer misin?

Deniz: YEMEZİM..

Anne ve/ya Baba: Yemezim denmez kızım, yemeyeceğim denir?

Deniz: YEMEYOM..

sonra..

Deniz: İÇMEYOM...
Deniz: GİYMEYOM..
Deniz: YAPMIYOM..

vsvsvs

bu inat ve hep benim dediğim olacak durumunda çok zorlayıcısın be kızım...