Antibiyotik Çocuk...

Haftanın Sultanı olayına sevinirken, sabah kalktığında sağ gözünden gelen vıcık vıcık akıntı sonrasında gözünün 1-2 saat içinde şişmesi ile kreş yolu yerine hastane yollarına düştün yine. Sabah ben çok farketmedim, çapak sandım ve işe gittim, sonradan öğrendim gözünde bir sorun olduğunu. O yetmezmiş gibi öğlene doğru ateşin çıktı, sonra boğazın şişti. Gece göz kapağın iyice şişip gözün kapatınca acile gittik tekrar muayene olduk. Sonuç olarak, gözünde bakteriyel konjunktivit ile birlikte yine grip oldun. İkisi bir arada seni çok güçsüz bıraktı, yine hastane kapılarında yine morali yerlerde ebeveynler olduk biz de. Gelsin antibiyotikler, gelsin damlalar, gelsin açılmayan burun delikleri....

Baba doktor olunca ve küçükbir ihtimal bile olsa tüm hastalıkların nerelere varabileceğini bildiğinden sen hasta olunca evde rahat olamıyoruz. Tabii ki de hiç bir anne baba çocuğu hastayken rahat edemez de, ailede doktor yoksa kendi doktorun ne derse yaparsın aksilik olursa tekrar sorarsın, bizde öyle değil. Her an her türlü aksilik olabilir modunda bir matem havası oluyor evde basit bir nezle olman durumunda bile. Mesleki kaygılara saygımdan pek ses çıkarmadım da, artık dün patladım ben de. Baban "alalım kreşten çocuğu seneye devam etsin" deyince ve işin garip yanı anneannen de bunu destekleyince içimdeki PMS mağduru cadı ortaya çıktı. Yaa böyle durumlarda da çocuğuna acımayan anne pozisyonuna düşüyorum bir de yaaa o da ayrı konu tabii. Ben de aynen şöyle dedim "çocuk hasta olacak tabii, kreşe başlayan bütün çocuklar hasta oluyor, bu sene olmazsa seneye olacak. Kaldı ki, hasta oldu diye çocuğu okuldan almak onun tüm okul hayatını olumsuz etkileyecek bir davranış olur, bu çocuk kreşe devam edecek." deyip noktayı koydum, bakalım iyi mi ettim? Babanı da böylece sana şikayet ettim :)