Günler...

Günler hızlı hızlı geçip gidiyor. Ben yine çocuk da yaparım kariyer de modumdayım, her sabah seni kreşe bırakıp işe gidiyor, işte elimden geleni yapıyor, akşam eve gelip her beraber yemek yedikten sonra masayı öylece bırakıp seni bahçeye çıkartıyorum, sen oynuyorsun ben kitap okuyorum; Mersin'e taşınalı 4 ay oldu, artık bahçeye çıktığımızda ben "Deniz'in annesi" sen de "Deniz" olarak tanınıyorsun, bir çevren var yani, okul ve site arkadaşlarından oluşan. Sen yanımda yokken bile görse sitenin çocukları "aaa Deniz'in annesi, merhaba" diyorlar, bozuluyorum. Sen şimdi büyüdün sosyal çevre edinmeye başladın, bizden ayrı bir hayatın olduğu ortada, garip geliyor, zamanın bu kadar hızlı akıp gitmesi garip...Yüzme kursuna gidiyorsun, haftada üç sabah okul arkadaşların ve öğretmeninle birlikte, çok eğleniyorsunuz, arada bir anlatıyorsun. Sürekli sokakta koşan, kumla çamurla oynayan, bisiklet tepesinden inmeyen, bir denizde bir havuzda cup cup yüzen sudan korkmaz tırsmaz bir hayatın var, bir çocuğun ihtiyaç duyduğu üzere. Televizyon ve avm ler çıktı hayatından, en çok buna seviniyorum.