Kreşin hastalık sonrası ilk iki günü anneannenden ayrılmama uğruna dökülen gözyaşları ile sadece öğlene kadar sürüp beni endişelere sürüklemiş olsa da ve annen olarak her zaman her yerde 10 Kasım'da saat 09.05 de saygı duruşuna geçen ben, bu seneki 10 Kasım sabahında seni ağlarken kreşe bırakıp işe kadar arabada istemsizce süzülen gözyaşlarımla birlikte Istanbul yolundaki shelle benzin almak için girip aklımda onbin düşünceyle benzin parasın öderken saygı duruşunda duran onca insanı farketmedim, bir de saygı duruşunda duran görevliye birşeyler sormaya çalıştım falan. Off nasıl utandım anlatamam.....kendimi tam bir mal gibi hissettim, o derece....
Akşam eve geldiğimde ise keyfinin bu kadar iyi olmasını sanırım babayla yaptığın 10 Kasım etkinliğine borçluydun. Önce bir resim kağıdına Atatürk resmi yapıştırıp bir yıldız misali parladığını gösterip, altına da legolardan bir anıtkabir yapmışsınız, bir de tüm maket hayvanlarımız etrafında. Bu da ironik mi biraz ne, Türk insanının %50 sinden hayır yok ama, alemin tüm hayvancıkları emrinde Atatürk. Aferin size:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder