Bu sabah itibariyle kreşe tekrar başladın. Pek fazla soğumadan başla istedim, aslında baba ve anneanne biraz daha evde kalman konusunda ısırarcıydılar ama ben daha fazla soğumanı istemiyorum kreşten. Zaten burun akıntısı da kesildi, sadece ara sıra ortaya çıkan kuru bir öksürük var. Anneannen azıcık surat yaptı bana, sana o baktığı için bazen beni dış kapının mandalı olarak görüyor tabii, böyle bir sahipleniyor seni, hiç kıyamıyor; sanki ben sizin evde anneanne torun güzel güzel oturmayın diye "kreşe gtsin" diye tutturuyorum, neyse, onu da anlıyorum tabii. Bir anne, bir evlat ve bir eş olarak anlayışlı olmam lazım her zaman, ben de arıza yaparsam ortalık duman oluyor sonra. Bu arada kreşin kamera sistemi yine çökmüş, bugün bütün salon kadını imajımdan sıyrılıp sanırıp biraz bağırıp çağıracağım "bu ne kardeşim" diye....Umarım, hasta olmazsın olursan da bir iki hafta sonra ol, çünkü bu akşam yine hasta olursan anneannen ve babanın "biz söylemiştik" leriyle karşılaşmak istemiyorum, anlaştık mı heeee?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)






2 yorum:
aynı zorlukları yaşayan biri olarak...
çok zor bir süreç...
Çalışan anne olmanın en zor olduğu vakitler çocuklarımızın hastalandığı vakitler. Ben buna karar verdim...
evet kesinlikle:)hersey kafada takili kaliyor,hastalik,kreste cocugumun psikolojisi nasil surekli dusuncelerde,bir yandan patron is bekler,isten kafa kaldirip kres aranamaz....bi yandan ev vesaire...cok zor
Yorum Gönder